Aktu­al­ności

Pub­liczna obrona mgra inż. Pio­tra Witczaka

Dziekan i Rada WIEA UZ zaw­iadami­ają o pub­licznej obronie rozprawy dok­torskiej mgra inż. Pio­tra Witczaka, która odbędzie się w dniu 5 grud­nia 2018 roku o godzinie 10:30 w budynku A-​2, sala 6A.

Pliki do pobra­nia:
Pobieranie pliku (Zawiadomienie.pdf)Zawiadomienie.pdf[ ]54 kB

Granty Miniatura 2 NCN dla pra­cown­ików WIEA

W konkur­sie MINIATURA 2 grant w wysokości 16 170 zł otrzy­mał dr inż. Łukasz Paweł Sobolewski z Wydzi­ału Infor­matyki, Elek­trotech­niki i Automatyki UZ na wyjazd kon­fer­en­cyjny związany z real­iza­cją pro­jektu: „Zas­tosowanie opra­cow­anej pro­ce­dury prog­no­zowa­nia do prog­no­zowa­nia kra­jowych skal czasu UTC(k) real­i­zowanych w opar­ciu o masery wodor­owe”.
Jak wyjaś­nia autor pro­jektu: „Pod­stawą do wyz­nacza­nia czasu lokalnego w poszczegól­nych kra­jach jest czas ato­m­owy UTC prze­sunięty o całkow­itą liczbę godzin, odpowiada­jącą lokalnej stre­fie cza­sowej. Prak­ty­czna real­iza­cja jed­nos­tki czasu oparta jest na zegarach ato­m­owych. Takie ustal­e­nia zapewniły gwarancję jed­no­li­tości sys­temów odmierza­nia czasu. Lokalne skale czasu, zwane cza­sem UTC(k), są fizy­cznymi real­iza­c­jami UTC przez Kra­jowe Insty­tuty Metro­log­iczne NMI. Pol­ska Skala Czasu UTC(PL) jest lokalną real­iza­cją uni­w­er­sal­nego czasu koor­dynowanego (UTC) i real­i­zowana jest przez Główny Urząd Miar (GUM) w Warsza­wie. Stanowi ona pod­stawę do odt­warza­nia jed­nos­tek miar czasu i częs­totli­wości oraz wyz­nacza­nia czasu urzę­dowego w Polsce. Jed­nakże, aby zapewnić jak najlep­szą dokład­ność skali UTC(PL) ze skalą UTC wyma­gane jest prog­no­zowanie tejże skali. Doty­chcza­sowe metody posi­adały swoje wady, jak i zalety. Niestety nie umożli­wiały osiąg­nię­cia bardzo dobrej jakości prog­no­zowa­nia. Praca dok­torska doty­czyła zas­tosowa­nia sztucznych sieci neu­ronowych do prog­no­zowa­nia Pol­skiej Skali Czasu UTC(PL), która w tym okre­sie real­i­zowana była w opar­ciu o poje­dynczy, komer­cyjny cezowy zegar ato­m­owy. Otrzy­mane wyniki dla sieci neu­ronowej typu GMDH dały dużo lep­szą jakość prog­no­zowa­nia w sto­sunku do innych metod prog­no­zowa­nia. Wnioski wynika­jące z przeprowad­zonych badań były pod­stawą do opra­cow­a­nia algo­rytmu, który określa pro­ce­durę prog­no­zowa­nia wartości odchyleń dla wybranych kra­jowych skal czasu (UTC(k)) z zas­tosowaniem sieci neu­ronowej typu GMDH.
Obec­nie najlep­sze Kra­jowe Insty­tuty Metro­log­iczne NMI real­izują lokalne skale czasu UTC(k) w opar­ciu o masery wodor­owe dodatkowo nad­zorowane przez dane z pier­wot­nych wzor­ców czasu i częs­totli­wości (fontanny cezowe). Maser wodor­owy charak­teryzuje się odmi­en­nymi właś­ci­woś­ci­ami w sto­sunku do komer­cyjnych zegarów cezowych.
Celem badań będzie sprawdze­nie opra­cow­anej doty­chczas pro­ce­dury prog­no­zowa­nia wartości odchyleń w opar­ciu o sieci neu­ronowe typu GMDH lub jej mody­fikacja pod kątem wyko­rzys­ta­nia tej pro­ce­dury dla skal czasu UTC(k) real­i­zowanych w opar­ciu o masery wodor­owe.
Planowane dzi­ałanie naukowe ma stanowić wstęp do dal­szych badań. Sprawdze­nie możli­wości zas­tosowa­nia opra­cow­anej pro­ce­dury do prog­no­zowa­nia skali czasu UTC(k) real­i­zowanych w opar­ciu o maser wodor­owy nad­zorowany przez fontannę cezową przyniesie wymierny efekt pod­czas prowadzenia badań nad sterowaniem Pol­ską Skalą Czasu UTC(PL), która od 2018 roku jest real­i­zowana przez maser wodor­owy. W Obser­wa­to­rium Astro­ge­o­dy­nam­icznym (AOS) w Borowcu została zain­stalowana fontanna cezowa. Pomiędzy ośrod­kiem AOS w Borowcu, a GUM w Warsza­wie ist­nieje połącze­nie światłowodowe, dzięki któremu możliwe będzie nad­zorowanie zegara real­izu­jącego skalę UTC(PL) za pomocą fontanny cezowej zna­j­du­jącej się w tym ośrodku.”
Przyz­nane w konkur­sie środki dr inż. Ł. Sobolewski przez­naczy na udział w kon­fer­encji zaty­tułowanej: „The Joint Con­fer­ence of the IEEE Inter­na­tional Fre­quency Con­trol Sym­po­sium & Euro­pean Fre­quency and Time Forum”. Odbędzie się ona w dni­ach 1518 kwiet­nia 2019 w Orlando, Florida, USA. Dr inż. Ł. Sobolewski przy­go­towuje artykuł na tę kon­fer­encję i ma nadzieję, że zostanie on przyjęty przez jej organizatorów.

Grant w pro­gramie Miniatura 2 otrzy­mał również dr hab. inż. Remigiusz Wiśniewski, kierownik Zakładu Infor­matyki Stosowanej w Insty­tu­cie Inżynierii Elek­trycznej Wydzi­ału Infor­matyki, Elek­trotech­niki i Automatyki Uni­w­er­sytetu Zielonogórskiego na real­iza­cję pro­jektu „Mod­e­lowanie sys­temów cyber-​fizycznych z zas­tosowaniem inter­pre­towanej sieci Petriego — staż naukowy w UC Berke­ley”. Środki finan­sowe w wysokości 28 930 zł zostaną wyko­rzys­tane na real­iza­cję stażu naukowego w Uni­w­er­syte­cie Kali­forni­jskim w Berke­ley, który odbędzie się na przełomie marca i kwiet­nia 2019 roku.
W ramach przyz­nanego grantu autor pro­jektu planuje przeprowadze­nie badań pod­sta­wowych pod kątem możli­wości zas­tosowa­nia inter­pre­towanej sieci Petriego w mod­e­lowa­niu sys­temów cyber-​fizycznych (ang. Cyber-​Physical Sys­tems, CPS). Sieci Petriego umożli­wiają graficzną reprezen­tację sys­temu, a ich najwięk­szą zaletą jest uwzględ­nie­nie relacji współ­bieżności zachodzą­cych w danym sys­temie. Dodatkowo, ofer­ują sze­roką gamę metod anal­izy i dekom­pozy­cji, wspo­ma­ga­ją­cych mod­e­lowanie oraz wery­fikację pro­jek­towanego sys­temu.
Dr hab. inż. R. Wiśniewski planuje przeprowadze­nie badań zori­en­towanych na opra­cow­anie oraz zaadap­towanie ist­nieją­cych metod mod­e­lowa­nia, anal­izy oraz dekom­pozy­cji inter­pre­towanej sieci Petriego do pro­jek­towa­nia CPS. W tym celu odbędzie staż naukowy w Uni­w­er­syte­cie Kali­forni­jskim w Berke­ley (ang. Uni­ver­sity of Cal­i­for­nia, Berke­ley), u wybit­nego spec­jal­isty z zakresu sys­temów cyber-​fizycznych, prof. Edwarda A. Lee. Planowany staż poz­woli zwery­fikować rzeczy­wistą przy­dat­ność stosowa­nia inter­pre­towanych sieci Petriego w mod­e­lowa­niu CPS.

Hon­orowe wyróżnie­nie dla prof. Józefa Kor­bicza

Miło nam poin­for­mować, że pod­czas uroczys­tej inau­gu­racji roku aka­demick­iego 2018/​2019 na Politech­nice Rzes­zowskiej im. Ignacego Łukasiewicza, prof. dr hab. inż. Józef Kor­bicz z Wydzi­ału Infor­matyki, Elek­trotech­niki i Automatyki otrzy­mał medal „Zasłużonym dla Politech­niki Rzeszowskiej”.

Jest to wyróżnie­nie hon­orowe obok dok­toratu hon­oris causa, przyz­nawane przez Senat Politech­niki Rzes­zowskiej, a nadawane wybit­nym pra­cown­ikom oraz osobom spoza uczelni szczegól­nie zasłużonym dla Politech­niki Rzes­zowskiej. Medal jest przyz­nawany od 1976 roku.

Serdecznie grat­u­lu­jemy!

medal dla prof. J. Korbicza właściwy.jpg

Ruszyła rekru­tacja doty­cząca wyjazdów pra­cown­ików w ramach pro­gramu Eras­mus+

Biuro Współpracy z Zagranicą Uni­w­er­sytetu Zielonogórskiego uprze­jmie infor­muje, że ruszyła rekru­tacja doty­cząca wyjazdów pra­cown­ików do kra­jów pro­gramu w roku aka­demickim 2018/​2019 w ramach Erasmus+.

Pra­cown­icy uczelni mają możli­wość wyjazdu w celu:

  • prowadzenia zajęć dydak­ty­cznych na zagranicznej uczelni posi­ada­jącej Kartę Eras­musa dla Szkol­nictwa Wyższego, z którą pod­pisana jest umowa międzyinstytucjonalna,
  • szkole­niowym, doty­czą­cym doskonale­nia umiejęt­ności i kwal­i­fikacji potrzeb­nych w pracy, wymi­any doświad­czeń, posz­erza­nia wiedzy w danej dziedzinie. Szkole­nie może odbyć się w insty­tuc­jach zagranicznych np. szkołach wyższych, przed­siębiorstwach, orga­ni­za­c­jach, insty­tuc­jach eduka­cyjnych itp.


Szczegółowe infor­ma­cje doty­czące wyjazdów w ramach pro­gramu ERAS­MUS+ zna­j­dują się pod adresem:

wyjazd dydak­ty­czny — http://​www​.eras​mus​.uz​.zgora​.pl/​n​a​u​c​z​y​c​i​e​l​e​-​a​k​a​d​e​m​i​c​c​y​/
wyjazd szkole­niowy — http://​www​.eras​mus​.uz​.zgora​.pl/​p​r​a​c​o​w​n​i​c​y​-​n​i​e​d​y​d​a​k​t​y​c​z​n​i​/

Zapraszamy serdecznie do udziału.

Nowy, wyższy Impact Fac­tor AMCS!

Miło nam poin­for­mować, iż cza­sopismo Inter­na­tional Jour­nal of Applied Math­e­mat­ics and Com­puter Sci­ence (AMCS) – www​.amcs​.uz​.zgora​.pl – indek­sowane m.in. w bazie Clar­i­vate Ana­lyt­ics uzyskało włas­nie za 2017 r. swój kole­jny Impact Fac­tor, wynoszący tym razem 1.694, oraz 5-​letni Impact Fac­tor o wartości 1.712. Cza­sopismo funkcjonuje na Wydziale Infor­matyki, Elek­trotech­niki i Automatyki Uni­w­er­sytetu Zielonogórskiego od 1991 r.(od 1993 r. jest wydawane w języku ang­iel­skim jako kwartal­nik między­nar­o­dowy). Twórcą i redak­torem naczel­nym AMCS jest prof. Józef Kor­bicz, a jego zastępcą prof. Dar­iusz Uciński. Radę pro­gramową (59 osób) tworzą uznani naukowcy, w więk­szości (60%) z uznanych zagranicznych ośrod­ków naukowych Europy, USA, Kanady, Chin, czy Japonii. W ostat­nich lat­ach liczba nadesłanych prac w każdym roku wynosi około 800, a poziom odrzutu po wstęp­nej oce­nie zgłoszeń i min­i­mum 3 recen­z­jach opra­cow­anych przez naukow­ców z całego świata wynosi ok. 90%. Śred­nio w każdym numerze pub­likuje się około 15 prac przykład­owo w lat­ach 20152016 opub­likowano 134 artykuły, w tym 57% to prace autorów zagranicznych, 38% autorów kra­jowych i 5% autorów mieszanych. Od 2007 r. real­i­zowana jest współpraca z między­nar­o­dowym wydawnictwem cza­sop­ism elek­tron­icznych De Gruyter, dzięki czemu dostęp do pub­likacji w for­mule Open Access jest bardzo sze­roki, m.in. poprzez plat­formę Sci­endo. Kwartal­nik AMCS jest indek­sowany przez kilka­dziesiąt baz. 25-​letnie ist­nie­nie AMCS na między­nar­o­dowym rynku cza­sop­ism naukowych potwierdza jego sta­bilną pozy­cję i stanowi bardzo dobrą pro­mocję nauki pol­skiej na świecie w zakre­sie automatyki, robo­t­yki, infor­matyki i matem­atyki stosowanej.

Gratulujemy !!!

Naukowcy z UZ otrzy­mali granty NCN.

W połowie maja Nar­o­dowe Cen­trum Nauki ogłosiło wyniki czter­nastej edy­cji swoich najpop­u­larniejszych konkursów OPUS i PRE­LUDIUM. Na real­iza­cję pro­jek­tów badaw­czych naukow­com przyz­nano łącznie niemal 400 mln zł.

OPUS i PRE­LUDIUM to flagowe konkursy Nar­o­dowego Cen­trum Nauki. Od lat cieszą się one najwięk­szym zain­tere­sowaniem. W czter­nastej edy­cji pol­skim naukow­com przyz­nano dokład­nie 397 576 609 zł. W obu konkur­sach złożono łącznie 3 122 wnioski, z czego do finan­sowa­nia skierowano 669 pro­jek­tów. Współczyn­nik sukcesu wyniósł ok. 21 proc.

W konkur­sie OPUS nie ma ograniczeń ze względu na staż badaw­czy czy posi­adany stopień naukowy. W związku z tym w czter­nastej odsłonie konkursu spłynęło aż 1 968 wniosków. Do finan­sowa­nia zostały zak­wal­i­fikowane 394 pro­jekty, których autorzy otrzy­mają łącznie ponad 350 mln zł.
PRE­LUDIUM 14 adresowane było do osób, które nie posi­adają jeszcze stop­nia naukowego dok­tora. Tym razem początku­jący naukowcy złożyli 1 154 wnioski, z których finan­sowanie w wysokości ponad 41 mln zł otrzy­mało 275 pro­jek­tów
W konkur­sie PRE­LUDIUM 14 można było wnioskować o wyższe koszty pośred­nie niż w poprzed­nich edy­c­jach konkursu. Ich maksy­malna wysokość została zwięk­szona do 40 proc. kosztów bezpośred­nich, z wyłącze­niem kosztów aparatury. Górny limit finan­sowa­nia pro­jek­tów badaw­czych wzrósł z 60 tys. zł do 70 tys. zł w przy­padku pro­jek­tów rocznych, z 120 tys. zł do 140 tys. zł w przy­padku pro­jek­tów dwulet­nich oraz z 180 tys. zł do 210 tys. zł dla pro­jek­tów, których okres real­iza­cji wynosi trzy lata. Pon­adto po raz pier­wszy w konkur­sie PRE­LUDIUM 14 przyz­nane środki finan­sowe będą przekazy­wane benefic­jen­tom jed­no­ra­zowo, zaraz po pod­pisa­niu umowy grantowej.
Listy rankingowe wszys­t­kich pro­jek­tów zak­wal­i­fikowanych do finan­sowa­nia w konkur­sach OPUS 14 i PRE­LUDIUM 14 można sprawdzić na stronie Nar­o­dowego Cen­trum Nauki: http://​ncn​.gov​.pl/​a​k​t​u​a​l​n​o​s​c​i​/​201805-​15-​wyniki-​konkursow-​opus-​14-​preludium-​14 .

Wśród naukow­ców, którzy otrzy­mali granty znaleźli się: dr hab. inż. Woj­ciech Paszke, prof. UZ i prof. dr hab. inż. Marcin Witczak, obaj z Wydzi­ału Infor­matyki, Elek­trotech­niki i Automatyki UZ oraz mgr inż. Marta Nycz z Wydzi­ału Mechan­icznego UZ. Panowie zdobyli granty w konkur­sie OPUS 14 panel ST7, a Pani w konkur­sie PRE­LUDIUM 14, także w pan­elu ST7. Poniżej przed­staw­iamy streszczenia nagrod­zonych pro­jek­tów, przy­go­towane przez ich autorów.

dr hab. Wojciech Paszke.jpg

Woj­ciech Paszke w Wuhan (Chiny). Fot. archi­wum prywatne.

Dr hab. inż. Woj­ciech Paszke, prof. UZ jest kierown­ikiem pro­jektu pt. „Metody oparte na ucze­niu się zapew­ni­a­jące wysoką jakość sterowa­nia odpornego”. Planowane nakłady na bada­nia naukowe obe­j­mują kwotę 776 800 zł. Pro­jekt będzie real­i­zowany przez 3 kole­jne lata (20182021) wspól­nie z naukow­cami z Wielkiej Bry­tanii i Chin.


Przyjęte do finan­sowa­nia przed­sięwz­ię­cie swym zakre­sem obe­j­muje bada­nia nad schematami sterowa­nia opar­tymi na ucze­niu się, a jego głównym celem jest opra­cow­anie nowych metod i algo­ryt­mów sterowa­nia, które uwzględ­nią ograniczenia sen­sorów i ele­men­tów wykon­aw­czych, ujmują złożoną, niepewną i nieprzewidy­wal­nie zmieni­a­jącą się dynamikę układu oraz dzi­ałają nieza­wod­nie w obec­ności zakłóceń i szumów. Istot­nym fak­tem jest to, że metody sterowa­nia oparte na ucze­niu się posi­adają zdol­ność do uwzględ­nienia wszys­t­kich tych efek­tów przy mniejszym poziomie wiedzy o dynam­ice układu. Oznacza to, iż najważniejszym wkła­dem tego pro­jektu badaw­czego będzie rozwój metod opar­tych na ucze­niu się, które mogą osiągnąć poziom wybranych wskaźników jakości sterowa­nia. Jest on (poziom) często poza zasięgiem klasy­cznych metod sterowa­nia korzys­ta­ją­cych głównie ze sprzęże­nia zwrotnego.

Jak powszech­nie wiadomo, skuteczne zas­tosowanie sprzęże­nia zwrot­nego, nawet gdy stosowane jest dodatkowo sterowanie wyprzedza­jące, zależy przede wszys­tkim od ist­niejącego poziomu niepewności układu lub sys­temu, ponieważ wysoka jakość sterowa­nia zwięk­sza wyma­gania doty­czące mod­e­lowa­nia układu. Zaletą pro­ponowanego sterow­nia opartego na ucze­niu się jest pozyski­wanie wiedzy o dynam­ice układu pod­czas jego pracy. Dzięki temu, jakość sterowa­nia jest sukcesy­wnie popraw­iana pomimo ist­niejącego poziomu niepewności. Co więcej, układy lub sys­temy, które są z natury trudne do mod­e­lowa­nia i/​lub sterowa­nia klasy­cznymi meto­dami, mogą być skutecznie sterowane za pomocą metod opar­tych na ucze­niu się. W związku z tym, niniejszy pro­jekt ma na celu łącze­nie metodologii uczenia się ze współczes­nymi i odpornymi strate­giami sterowa­nia, aby uwzględ­nić niepewność mod­eli układów i zapro­ponować reguły sterowa­nia zapew­ni­a­jące wysoką jej jakość.

prof. Marcin Witczak.jpg

Prof. Marcin Witczak. Fot. archi­wum prywatne.

Prof. dr hab. inż. Marcin Witczak reprezen­tuje zespół badaw­czy prowadzący pro­jekt, pt. „Sterowanie dłu­goś­cią życia złożonych sys­temów z zas­tosowaniem strate­gii esty­macji uszkodzeń wielokrot­nych”. Na real­iza­cję pro­jektu otrzy­mano ze środ­ków NCN dofi­nan­sowanie w wysokości 737 800 zł, które poz­woli głównie na finan­sowanie badań naukowych i biorą­cych w nich udział młodych pra­cown­ików nauki. Bada­nia w ramach pro­jektu rozpoczną się jeszcze w tym roku i będą trwać do 2021 r.

Diag­nos­tyka uszkodzeń i sterowanie toleru­jące uszkodzenia wychodzą naprze­ciw ros­ną­cym wyma­gan­iom nowoczes­nych układów automatyki złożonych sys­temów. Dają możli­wość wykrycia, lokaliza­cji i określe­nia rozmi­aru uszkodzeń ich podsys­temów zanim prze­rodzą się one w awarię, a następ­nie takie sterowanie ukła­dem, które będzie min­i­mal­i­zować skutki jego wys­tępowa­nia przy zachowa­niu określonych wyma­gań jakoś­ciowych odnośnie jego funkcjonowa­nia. Kole­jnym ważnym aspek­tem jest dłu­gość życia poszczegól­nych kom­po­nen­tów podsys­temów, która ma decy­du­jący wpływ na nieza­wod­ność całego złożonego sytemu. Niewłaś­ciwa eksploat­acja urządzeń wykon­aw­czych podsys­temów sto­warzys­zona z har­mono­gramowaniem funkcjonowa­nia złożonego sys­temu może doprowadzić do ich przed­w­czes­nej awarii. Jako remedium pro­ponuje się ideę pro­jek­towa­nia sterowa­nia toleru­jącego uszkodzenia dla urządzeń wykon­aw­czych podsys­temów pole­ga­jącą na uży­ciu nom­i­nal­nego układu sterowa­nia i odpowied­niej mody­fikacji sterowa­nia wszys­tkimi urządzeni­ami wykon­aw­czymi (wlicza­jąc uszkod­zone), kom­pen­su­jącego skutki pow­stałego uszkodzenia.
W obec­nie stosowanych rozwiąza­ni­ach, układy diag­nos­ty­czne czu­jników pro­jek­tuje się przy założe­niu, że wszys­tkie urządzenia wykon­aw­cze pracują poprawnie. Podob­nie jest w przy­padku diag­nos­tyki urządzeń wykon­aw­czych. W pro­jek­cie pro­ponuje się elim­i­nację tego założe­nia i rozpoczę­cie pio­nier­s­kich badań w zakre­sie symul­tan­icznego określe­nia rozmi­aru uszkodzeń urządzeń wykon­aw­czych i czu­jników pomi­arowych. Kole­jnym etapem badaw­czym jest ich odpowied­nia kom­pen­sacja, która wymaga wiedzy o aktu­al­nych możli­woś­ci­ach sys­temu w kon­tekś­cie sterowa­nia. Zadanie to niesie ze sobą szereg nietry­wial­nych prob­lemów badaw­czych, które nie zostały dotąd rozwiązane. W pro­jek­cie, do ich rozwiąza­nia pro­ponuje się zas­tosowanie zaawan­sowanych tech­nik anal­i­ty­cznych. Ważnym ele­mentem pro­jektu jest uży­cie wiedzy o aktu­al­nym stanie diag­nos­ty­cznym podsys­temów do sza­cow­a­nia dłu­gości życia ich urządzeń wykon­aw­czych. Zadanie to real­izuje się zazwyczaj z zas­tosowaniem dedykowanych urządzeń pomi­arowych, które znacząco zwięk­szają koszty eksploat­acji złożonych sys­temów. Elim­i­nacja tych urządzeń wpłynie na zwięk­sze­nie dostęp­ności tech­nik sza­cow­a­nia i kon­trolowa­nia życie urządzeń wykon­aw­czych. Rezul­taty tych badań zostaną zas­tosowane w celu opra­cow­a­nia pro­gramu har­mono­gramowa­nia pracy złożonego sys­temu umożli­wia­jącego wydłuże­nie życia urządzeń wykon­aw­czych podsystemów.

Dr inż. Remigiusz Wiśniewski uzyskał stopień dok­tora habil­i­towanego

Miło nam poin­for­mować, że w dniu 24 kwiet­nia 2018r. na pod­stawie uch­wały Rady Wydzi­ału Automatyki, Elek­tron­iki i Infor­matyki Politech­niki Śląskiej, Pan dr inż. Remigiusz Wiśniewski uzyskał stopień dok­tora habil­i­towanego w dziedzinie nauk tech­nicznych, w dyscy­plinie infor­matyka. Tytuł został nadany na pod­stawie jednogłośnej, pozy­ty­wnej opinii komisji habil­i­ta­cyjnej powołanej przez Cen­tralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów. Komisja oceniła dorobek naukowy, pop­u­laryza­torski i orga­ni­za­cyjny habil­i­tanta, a w szczegól­ności monotem­aty­czny cykl pub­likacji pod tytułem: „Pro­jek­towanie, anal­iza oraz dekom­pozy­cja współ­bieżnych sys­temów steru­ją­cych imple­men­towanych w układach pro­gramowal­nych FPGA”. Pub­likacje wchodzące w skład cyklu kon­cen­trują się wokół zagad­nień związanych z aspek­tami pro­jek­towa­nia oraz efek­ty­wnej anal­izy sys­temów współ­bieżnych, zwłaszcza pod kątem ich późniejszej częś­ciowej rekon­fig­u­racji w układach pro­gramowal­nych FPGA.

Serdecznie grat­u­lu­jemy!

Umowa o współpracy pomiędzy Uni­w­er­sytetem Zielonogórskim a Eneą Oper­a­tor

Dziś w siedz­i­bie Rek­toratu Uni­w­er­sytetu Zielonogórskiego przy ul. Liceal­nej 9, została pod­pisana ramowa umowa o współpracy pomiędzy Uni­w­er­sytetem Zielonogórskim a Eneą Oper­a­tor z siedz­ibą w Poz­na­niu. Ze strony Uni­w­er­sytetu Zielonogórskiego umowę pod­pisał rek­tor – prof. dr hab. Inż. Tadeusz Kuczyński, a ze strony Enei Oper­a­tor - Woj­ciech Drożdż - wiceprezes Zarządu ds. Innowacji i Logistyki.


W opar­ciu o doty­chcza­sową współpracę i wspól­nie real­i­zowane pro­jekty naukowo-​badawcze Uni­w­er­sytet będzie real­i­zował prace analityczno-​koncepcyjne i usługi dorad­cze w zakresie:

  • roz­woju sieci elektroenergetycznej,
  • nieza­wod­ności i jakości energii,
  • przyłącza­nia źródeł w tym zwłaszcza odnawialnych,
  • opty­mal­iza­cji ist­nieją­cych sys­temów i procesów,
  • doboru oraz wery­fikacji rozwiązań technicznych,
  • sys­temów pomiarowych,
  • mon­i­torowa­nia i sterowa­nia pracą sieci,
  • sys­temów informatycznych,
  • stan­dardów i wyma­gań technicznych.

Uni­w­er­sytet Zielonogórski i Enea Oper­a­tor są przeko­nani, że współpraca zaowocuje w przyszłości nowymi, efek­ty­wnymi rozwiąza­ni­ami dla branży ener­gety­cznej stwor­zonymi wspól­nie przez naukow­ców i energetyków.

KAZ_2827r.jpg KAZ_2830r.jpg KAZ_2833r.jpg
fot. K. Adamczewski